Florecilla

Capitulo 4

💠OMNISCIENTE💠
aquella noche donde al terminar todos los quehaceres eternos en aquella mansion, donde el silencio, paz y el suave canto de los grillos invadía las habitaciones lujosas. Mairi caminaba hacia la salida del jardín donde la pequeña residencia de empleados estaba, donde su madre la esperaba a su regreso de su duro día laboral.
Atravesando el oscuro jardín hasta entrar donde pudo ver a algunos choferes aun cenando muertos de hambre por el duro día de trabajo, algunos otros preparándose para dormir y despertar para volver a comenzar un nuevo día u otros conversando entre ellos haciendo algunos chistes o solo contando sobre su día laboral. Sin embargo, mairi quien subió al segundo piso donde entre las puertas pudo entrar en una de las tantas viendo las dos camas y en una estaba su madre recostada aun esperándola enferma incapaz de poder moverse.
-hija...
-mamá_ se acerco a ella sentándose en una orilla de la cama viéndola con el amor sincero_ ¿como te sientes?
-aun débil, pero deberías cenar algo hija... debes estar cansada
-no te preocupes mamá, estoy bien. Mejor dime como te sientes tu
-aun débil hija, pero ya al menos puedo hablar_ sonrió tiernamente
-deberíamos ir al medico mamá
-no hija, no puedes faltar al trabajo..._ cubrió su boca al toser_ dime... ¿que tal fue tu día?
-bien mamá_ una tierna sonrisa se marco en su rostro_ lakovos finalmente ha terminado su maestría, estaba tan feliz...
-lo amas mucho verdad hija
-si mamá. Quisiera poder ser su novia sin miedo a su madre
-hija... no quiero arruinar tu primer amor, es tu primera ilusión. Pero... debemos ser realistas en nuestras situación hija, nosotras somos las sirvientas ellos los patrones
-lo se mamá..._ tosió_ mamá esa tos ya no me esta gustando, me esta preocupando
-estoy bien hija... pero necesito que lleves algo mañana al estación de correos nacional...
- ¿que cosa mamá?
-en mi cajón_ estiro suavemente su brazo hacia el pequeño mueble de madera oscura donde mairi se acerco abriéndolo viendo un sobre de color beige algo grande
- ¿que es esto mamá?
-no... aun no tienes que saberlo, solo obedéceme hija... lleva este sobre al centro de correos cuando salgas al mercado, por favor...
-claro mamá, lo hare_ se acerco a su madre quien débilmente estiro su mano hacia la mejilla de su hija
-mi niña... sabes que eres mi mayor felicidad, mi única bendición y mi vida...
-porque dices eso mamá
-solo... nunca olvides que eres mi vida_ las tiernas sonrisas por el amor que la madre que tenia a su única hija
Dentro de la mansion en la habitación principal donde los dueños de la mansion. Los señores meleas estaban en aquella oficina viendo las cifras donde las escalas estaban mas bajas cada temporada que pasaba en la empresa, la tensión económica que se estaba presentando cada día mas en su familia.
- Prépei na kánoume káti (tenemos que hacer algo)
- Nómiza óti aftí i ependytikí énesi tha boroúse na mas voithísei na anakámpsoume (creí que esta inyección de inversión podría ayudarnos a elevarnos de nuevo)
- Ítan éna penichró posó (fue una miseria) _afirmo la señora meleas_ Den eínai típota se sýnkrisi me tóte pou eíchame tous pio pistoús mas synergátes, allá i vlakeía sou ítan pou ta katéstrepse óla (no es comparado a cuando teníamos a nuestros socios mas fieles, pero tu estupidez fue lo que arruino todo)
- Min mou to ypenthymízeis (no me lo recuerdes)
-Lypámai pou prépei na sto ypenthymíso, allá koimíthikes me ti gynaíka tou kýriou synergáti sou, kai as min xechnáme óti apoplanoúses tin kóri tou dexioú sou cherioú. Tous pio pistoús kai simantikoús synergátes stin etaireía. I ilíthia lagneía sou mas odigeí stin ptóchefsi (lamento tener que recordártelo, pero te metiste con la esposa de tu principal socio y no olvidemos que estabas seduciendo a la hija de tu mano derecha. Los mas fieles e importantes socios de la empresa. Tu estúpida calentura nos esta llevando a la quiebra)
-Áfisé me ísycho, álloste, oúte esý eísai ágios. Prospatheís epísis na koimásai me káthe nearó ándra pou synantás. Eímaste kai oi dýo ídioi, agápi mou (ya déjame en paz, además tu no eres un lecho de rosas. Tambien buscas acostarte con cada joven que se te cruza en el camino. Los dos somos iguales cariño)
- Skáse (cállate)
-Tóra prépei na vroúme énan trópo na epistrépsoume stin koryfí (ahora tenemos que buscar la forma de que volvamos a la cima)
- Kai pós tha to kánoume aftó? (¿y como haremos ello?)
- Tha chrisimopoiísoume ti dimotikótita pou dimioúrgise o Lákovos sto párti apofoítisís tou, eída pollés nearés gynaíkes na ton koitázoun me epithymía. Anámesá tous ítan kai i kóri tou Politátou. (usaremos la popularidad que lakovos creo entre las jóvenes, en su fiesta de graduación he visto que muchas chicas lo miraban con deseo. Entre ellos la hija de politatos)
- Loipón, i kóri tou Politátou (asique la hija de politatos)
-Sostá, kai álles gynaíkes epísis. Allá tha boroúse na eínai to diapragmateftikó mas chartí. Na apoplanísoume tin kóri enós állou ischyroú ándra kai na mas odigísoume píso stin koryfí an pantreftoún (así es u otras mujeres mas. Pero el podría ser nuestra moneda de cambio. Seducir a la hija de otro hombre poderoso que nos lleve a la cima nuevamente si llegasen a casarse)
-Kai prépei na xefortothoúme aftí tin ypirétria. (y debemos sacar a la criada esa)
- Poia (¿a cual?)
- I kóri aftís tis árrostis gynaíkas (a la hija de la esa mujer enferma)
- O, nai... Maíri, nomízo óti ti léne (a si... la tal mairi creo que se llama)
- Nai, prépei na tin vgáloume apó edó (si, tenemos que sacarla de aqui)
-Loipón. Eínai ómorfi kopéla, allá eínai kríma pou eínai ypirétria (bueno. Es una chica hermosa, pero es una lastima que sea una sirvienta)
- Aftí i kopéla eínai xetrelaméni me ton gio mas. Katalavaíno póso ton agapáei (esa chica esta engatusada por nuestro hijo. Puedo ver como lo ama)
- Loipón, tha boroúse na eínai mia perastikí schési (bueno, puede ser un amorío pasajero)
- Den nomízo óti eínai dynató. Prépei na tous kratísoume makriá, alliós boreí na peísei ton Lákovo na tous pantrefteí kai tha chásoume káthe efkairía na epistrépsoume... stin koryfí tis exousías (no creo eso posible. Debemos alejarlos, de lo contrario puede llegar a convencer a lakovos en que se casen y perder toda oportunidad en que podamos volver a la cima del poder)
- Aftó den eínai kathólou kaló (eso no conviene para nada)
- Prépei na milíso ston Lákovo. Í mállon, prépei na milísoume ston Lákovo (tengo que hablar con lakovos. Mas bien. Tenemos que hablar con lakovos)
- O Lákovos prépei na paírnei étoimos na vgei éxo me tous fílous tou gia na giortásei (lakovos, debe estarse preparándose para salir con sus amigos a celebrar)
-Páme (vamos) _se puso de pie escuchándose sus tacones igual que los zapatos perfectos de su padre caminando por el pasillo hasta la habitación de su hijo quien frente al espejo peinaba sus cabellos claros
- Patéras? Mitéra? (¿padre? ¿Madre?)
-Prépei na milísoume, Lákov (tenemos que hablar lakovos)
-Boroúme na milísoume ávrio, prépei na páo me tous fílous mou (podemos hablar mañana, tengo que ir con mis amigos)
- Aftó eínai simantikó, gie mou (esto es importante hijo)_ hablo el padre_ Xéreis ti simaínei i tréchousa parakmí tis etaireías (sabes lo que significan las bajas escalas que esta pasando la empresa)
- Nai, allá ti schési échei aftó me ména tóra? (si, pero ¿que tiene que ver conmigo ahora?)
- Prépei na teleióseis ó,ti écheis me ekeíni tin ypirétria (tienes que terminar con lo que tengas con esa criada) _se cruzo de brazos suavemente mostrándose tranquilo
-Den katalavaíno ti les (no entiendo de que hablas)
-Xéreis polý kalá ti ennoó, gie mou, ti schési pou écheis me ekeíni tin ypirétria (sabes bien a que me refiero hijo, al amorío que tienes con esa criada) _se froto suavemente su nuca
- Kalós, den échoume típota állo na krýpsoume. Nai, ti vlépo dýo chrónia (bien, ya no tenemos nada que ocultar ya. Si, he salido con ella hace dos años)
- Vlépeis, sou to eípa (ves, te lo dije) _miro a su esposo afirmando su lógica_ Xéreis óti aftó tha mas odigísei stin katastrofí, gie mou. Aftí i ypirétria den tha sou férei típota kaló (sabes que eso nos llevara a la perdición hijo. Esa criada no te llevara a nada bueno)
-To xéro, eínai ómorfi, den tha borésoun Na to arnithoún, allá... eínai aplós gia diaskédasi mazí tis (lo se, es guapa no podrán negármelo, pero... solo es para divertirme con ella)
- Aftó periménoume, Lákovo. To méllon tis etaireías mas kai tis koinonikís oikonomías eínai sta chéria sou (eso esperamos lakovos. En tus manos queda el futuro de nuestra empresa y economía social) _lakovos desvió suavemente la mirada pensativo_ Ákousé me, gie mou, katalavaíno óti théleis lígi diaskédasi gia na «peiramatisteís», allá prépei na teleióseis aftí ti diaskédasi sýntoma giatí to város tou oikogeneiakoú mas onómatos péftei stous ómous sou (escúchame hijo, entiendo que quieras alguna diversión para poder "experimentar" pero debes dejar esa diversión pronto porque el peso de nuestro apellido queda en tus manos)
- To xéro, gi' aftó symfónisa na vgo me tin Ismíni Rosídi (lo se, por eso acepte el salir con ismene rossidi)
-O (oh) _eso llamo la atención de la madre_ Loipón, Ismíni Rosídi, i kóri tou Dimárchou Rosídi. Endiaférousa epilogí, gie mou (asique ismene rossidi, la hija del alcalde rossidi. Interesante elección hijo)
- Ypológise prosektiká ta vímatá sou, gie mou, min to chaláseis (calcula bien tus pasos hijo, no lo arruines)
-To xéro, patéra. Min anisycheís, tha káno tin Ismíni na me pantrefteí, allá i Maíri eínai aplós káti perastikó. Sto télos, píra ídi aftó pou íthela apó aftín. Ótan pantreftó tin Ismíni, boroún na tin xefortothoún. Tha páo na zíso ekeí kai tha gíno méros tis oikogeneiakís tis epicheírisis (lo se padre. No se preocupen, conseguiré que ismene se case conmigo, pero sobre mairi solo es pasajero. Al final ya conseguí lo que quería de ella, cuando me case con ismene podrán sacarla al final me iré a vivir haya y me hare parte se los negocios de su familia)
- Kalá meletiméno, gie mou. Kai prépei na to tiríseis, katálaves (bien pensado tu plan hijo. Y así debes mantenerlo en pie ¿entendido?)
-Fysiká, bampá. Boró na fýgo tóra (claro padre ¿ahora si puedo irme?)
- Fysiká, gie mou. Apólafse ti vradiá sou me tous fílous sou (claro hijo mío. Disfruta tu noche con tus amigos) _paso en medio de los dos saliendo de la habitación para salir a su auto que lo esperaba a la tan esperada noche de festejo que lo esperaba aunque dejando un buen sabor de boca a sus padres a sus decisiones sobre su futuro y el futuro del apellido de sus padres que representara la futura unión planeada de la familia lemeas y rossidi.




Reportar




Uso de Cookies
Con el fin de proporcionar una mejor experiencia de usuario, recopilamos y utilizamos cookies. Si continúa navegando por nuestro sitio web, acepta la recopilación y el uso de cookies.